Gezinsdrama door minivarkentje

VRAAG AAN DE VARKENSVRAAGBAAK
‘Beste Dafne,
Mijn dochtertje van twaalf en ik hebben een schattig minivarkentje gekocht bij een broodfokker. Hartstikke duur natuurlijk maar we hadden ervoor gespaard om zo’n schatje in huis te kunnen nemen. We hebben ons uiteraard heel goed voor laten lichten bij de fokster. Alleen bleek dat achteraf gezien op zo’n manier, zodat zij snel en veel varkentjes kan verkopen voor heel veel geld.

Maar goed, ook stom van ons natuurlijk, maar wij waren te verliefd op de varkens om nog verder te informeren. Wij hebben bij de fokster een borgje gekocht. Het was het begin van de zomervakantie dus hadden we alle tijd voor hem. Van tevoren heb ik wel met mijn ex man afgesproken dat als het echt niet zou lukken om hem binnen te houden, wat volgens de fokster natuurlijk wel kon, hij bij hem mocht komen tussen de mini shetlander en de Vlaamse reuzen.

Hij heeft een klein weitje achter zijn huis. Dat was gelukkig prima. Het varkentje was een echte knuffelkont. Alleen ging hij wel steeds meer gillen! Heel hard! Volgens de fokster moesten we dan gewoon een grote plens water over zijn kop gooien en hem negeren. We wonen in een rijtjeshuis, maar dat hadden we de fokster al gezegd voordat we hem kochten. Het water hielp niet en ik vond dat ook zielig om steeds te doen. De buren vonden hem steeds minder leuk en gingen zich natuurlijk ergeren.

Later ging het varkentje ook de post verscheuren en begon het behang van de muren te trekken als ik niet thuis was. De fokster zei dat ik hem dan gewoon in zijn bench moest laten. Maar als zo’n beestje daar de hele nacht al in heeft gelegen, kan ik hem toch niet ook nog eens een hele ochtend daarin opsluiten? Kortom, het ging niet goed!

Voor ons niet, maar ook voor het varkentje niet, want ik merkte dat hij niet gelukkig was, hij kon gewoon niet alleen zijn. We hebben hem dus bij mijn ex man gebracht waar hij bij de andere dieren in de stal mocht en op het weitje kon.

Maar nu hetgene waar het uiteindelijk om gaat… Mijn ex wordt er helemaal gestoord van dat zijn weitje geen weitje meer is maar een complete baggerpoel. De andere beesten grazen niet meer maar staan alleen nog maar in de blubber. Het is al niet erg groot, dus een stuk afzetten lukt niet en dat hebben we al geprobeerd maar het varkentje staat niet graag alleen. Mijn ex zegt dat hij het echt spuugzat is en wil dat het varkentje weg gaat.

Ik vind het ook zielig voor de andere beesten op deze manier. Alleen wil ik hem niet zomaar weg doen. Ik ben bij verschillende kinderboerderijtjes in de buurt wezen vragen maar bij sommige worden daar de dieren na een tijdje ook gewoon geruimd!!!! Anderen hadden weer geen plek. Heb advertenties geplaatst, ben bij mensen wezen vragen die al een varkentje hadden lopen enz… Ik hoef er geen geld voor te hebben maar zeg er steeds bij dat ik wel zeker moet weten dat hij goed terecht komt en dat ik dus wil zien waar hij komt te staan. Tot heden heb ik nog steeds geen plek voor hem en mijn ex wordt steeds bozer. Je hoort dan zeggen dat je ‘m moet ringen zodat hij niet meer zal graven, maar dat vind ik zo gemeen!

Ik weet echt niet meer wat ik er mee aan moet. Ik vind het sowieso hartstikke erg want ik doe normaal nooit dieren weg. Wij houden van onze dieren. Hij is inmiddels zo’n 9 maanden oud en ongeveer 40 centimeter hoog. Hij is wel te dik want hij eet ook konijnenvoer enz…

Uiteindelijk hebben we na heel lang zoeken naar een geschikte plek de hoop opgegeven en heb ik mijn ex man zover gekregen dat hij mocht blijven. Heel lang ging het goed. Buiten het gillen dan. Hij stond bij ons mini shetje op het weitje (omgewroet weliswaar) en ze sliepen samen in een stal met een dikke laag stro.

Maar nu is onze shet gaan ‘puberen’. Vorige keer viel het me al op dat ons varkentje zo vaak wondjes had en zo down leek, maar nu blijkt dat de pony hem echt aan het mishandelen is.Vannacht is mijn ex zijn bed uit gegaan omdat hij wakker werd van het geschreeuw. Toen hij in de stal kwam was de pony hem aan het molesteren. Allebei zijn oortjes zijn zwaar beschadigd en zijn rug ligt open.

Dit blijkt dus achteraf al langer te gebeuren. Zo zielig!! Ik weet me dus echt geen raad omdat we echt al zo lang aan het zoeken zijn geweest voor een ander goed huis en niemand hem wil hebben. Mijn ex belde me boos op omdat hij nu ook al ‘s nachts zijn bed uit moet door het gegil en ik kreeg natuurlijk gelijk te horen dat nu echt de maat vol is en dat hij hoe dan ook weg moet. Ik weet dat het voor ons varkentje geen doen is om met de pony te blijven staan (hij wordt constant gegrepen door hem.) Alsjeblieft help ons!’

ANTWOORD VAN DE VARKENSVRAAGBAAK
“Dat varken eruit, of ik eruit!” Niet zelden zijn minivarkens de oorzaak van strijd tussen echtelieden. Zelfs in dit geval, als er al geen sprake meer is van een huwelijk weet het varkentje de gemoederen nog steeds behoorlijk bezig te houden.

Deze klacht staat niet op zichzelf. Steeds meer mensen worden de dupe van valse voorlichting. En de grootste verliezer is natuurlijk het minivarkentje. Dat heeft er niet om gevraagd om uit het nest gehaald te worden. Zo’n babyvarkentje heeft zijn familie nog zo hard nodig en zet het op een krijsen als hij ineens aan zijn lot wordt overgelaten als iedereen uit werken en naar school gaat.

Als prooidiertje dat alleen achterblijft roept het om de mensen die nu de plaats van zijn varkensfamilie hebben ingenomen. Die mensen hebben het biggetje verwend als een prins met voortdurende aandacht. En plotseling zijn ze verdwenen en is het moederziel alleen thuis. Help! Waar is iedereen ineens gebleven? Het babyvarkentje is zijn nog broodnodige bescherming kwijt en schreeuwt het uit van angst. Dat zullen de buren ongetwijfeld horen. Daar helpt geen plens water of eenzame opsluiting in de bench tegen.

En als iedereen weer thuiskomt en het varkentje bij gebrek aan een lap grond de bank kapot gaat wroeten, gaat het gillen als dat niet mag. En zo wordt iedereen stapelgek. Het varkentje omdat zijn varkensinstinct totaal onbegrepen is, de mensen omdat ze dat gillen niet kunnen stoppen en de buren omdat ze het helemaal zat zijn.

Varkens in huis? Begin er niet aan. Ze slopen je huis en je huwelijk. Maar wie luistert daar naar als je smoorverliefd bent op zo’n schattig biggetje? Niemand. En fokkers zullen het je niet vertellen.

PS
Gelukkig hebben wij uiteindelijk voor dit beestje een ander thuis kunnen regelen. Lekker buiten bij een ander varkentje. Zo hoort het. Maar die adressen liggen niet voor het oprapen, integendeel. De vraagstelster is een illusie armer en haar twaalfjarige dochter heeft een grote teleurstelling moeten verwerken. Gelukkig heeft dit meisje na een hoop tranen kunnen inzien dat dit de beste oplossing was voor alle partijen. Maar haar moeder had haar dit verdriet graag willen besparen.