Minivarken of dwerg-everzwijntje

VRAAG AAN DE VARKENSVRAAGBAAK
‘Beste Dafne,
Ik heb een vraag. Op TV zag ik een een dwerg-everzwijntje met lange haartjes op een kinderboerderij. Waar kan ik die kopen en wat hebben ze voor verzorging nodig? Heb zelf ook al twee dwerggeitjes, kippen en konijnen. Genoeg ruimte dus voor nog iets erbij.’

ANTWOORD VAN DE VARKENSVRAAGBAAK
Je haalt een paar dingen door elkaar: everzwijnen en minivarkens. Everzwijnen (wilde zwijnen) leven in het wild. Minivarkens zijn gedomesticeerde varkens van een relatief kleinblijvend ras. Het varkentje dat je op TV gezien hebt, was vermoedelijk een Gottingerzwijntje of Hangbuikzwijntje. Ook die biggetjes kunnen met wildstreepjes geboren worden. Met hun nog weelderige nesthaartjes zien ze er dan uit als jonge everzwijntjes. De streepjes verdwijnen na een poosje en dan zal blijken welke kleurslag het varkentje uiteindelijk krijgt. Bij minivarkens kan de kleur nog wel tot een jaar of langer blijven veranderen. Van rood naar grijs bijvoorbeeld, met of zonder zwarte stippen. Er is dan nog van alles mogelijk.

De biggetjes van minivarkens groeien door tot en met hun VIJFDE levensjaar. Probeer ze niet kunstmatig klein te houden door ze systematisch te weinig eten te geven. Dat komt helaas voor in de moordende concurrentiestrijd tussen fokkers wie het kleinste minivarkentje fokt :-(

Geef ze volwaardig varkensvoer, daar zitten de vitaminen en mineralen in die ze nodig hebben. Varkensmuesli of onderhoudsbrok. Geen brood, geen snoep, geen koek. Af en toe een stukje komkommer of appel. Maar wees daar ook voorzichtig mee, want in appels zit veel suiker. Sowieso heel spaarzaam met tussendoortjes. Varkens manipuleren je bij het leven als het om eten gaat en voor je het weet heb je een stel dreinebalken die gaan gillen als ze hun zin niet krijgen. Maar wel altijd vers hooi, broodnodig voor een goede spijsvertering.

Bij volwassenheid (5 jaar dus) wegen minivarkens dan ergens tussen de 50 en 75 kilo. O ja, en bind hun drinkbak ergens aan vast, want die gooien ze voortdurend om. Expres. Zo zijn varkens. Ontwormen, wel/geen inentingen, hoefjes, tanden, daar kom ik nog op als je ook daadwerkelijk de stap wil gaan zetten tot varkenshoedster.

Want vergis je niet in de ruimte die minivarkens nodig hebben. Om te beginnen hebben ze soortgenoten nodig voor een volwaardig varkensleven. In ieder geval een ander varkentje erbij dus. Als varkentjes met alleen geiten, kippen en konijnen leven, komen ze ernstig tekort in het kunnen uitleven van hun specifieke varkensaard. Minimaal twee varkentjes dus.

Dan komen we op de plek. Hoeveel ruimte ze nodig hebben? Meer dan je denkt. Veel meer. En het gaat niet alleen om ruimte, maar ook om de kwaliteit van hun leefgebied. Een keurig grasveldje alleen is veel te saai voor varkentjes. Ten eerste is dat grasmatje binnen de kortste keren een blubberveldje geworden. Ook minivarkens wroeten de boel om en laten geen grasspriet meer staan.

En dacht je dat ze van modder hielden? Ja, om hun buik in af te koelen als het een hittegolf is, maar anders niet. Ik heb menig minivarkentje horen jammeren van ellende als ze tot hun kin toe in de blubber moesten staan, omdat er nergens meer een droog plekje voor ze te vinden was.

Een spannende leefomgeving dus met een goede afwatering en voldoende uitdagingen om hun onderzoekende aard op te kunnen botvieren. Struiken, bomen, schuurtjes, takken, grond om in te wroeten, erfverharding om hun hoefjes op te slijten, plek voor een goed huisje met ook stahoogte voor mensen, etc. etc.

Hoeveel grond? Zoveel als mogelijk is, maar reken per varkentje al gauw op zo’n paar honderd vierkante meter en liefst nog veel meer.

En dan komen we op het volgende: waar koop je minivarkentjes? Verwacht niet van mij dat ik met adressen van fokkers op de proppen kom. Omdat het zo vaak mis gaat, is het moreel onverantwoord om – op welke manier dan ook – mee te werken aan de promotie van het minivarken als huisdier.

Door eerlijke voorlichting hanteren wij van Het Beloofde Varkensland het bezint-eer-ge-begint-principe. Neem eens een kijkje op Marktplaats. Daar tuimelen ze over elkaar heen op zoek naar een nieuw thuis. Niet voor niks staan er daar zoveel op. Mensen willen er weer van af. Dat geeft te denken. Denk heel goed na wat JIJ twee varkentjes te bieden hebt – vergis je niet in die rouwdouwers – en waarom het bij jou wel zou slagen.

En als je het dan NOG niet laten kunt :-), kun je op datzelfde Marktplaats te kust en te keur terecht. Geef dan een paar van die stakkers een tweede kans. Dan gaat het niet meer om mooi gestreepte dwergzwijntjes. Dan gaat het om dierenliefde :-)